-

-

-
  1 Para
-
-
  Operaties
-
-
  Para-Commando
-
-
  Gezocht
-
-
  Website
-
 

Detmold 1963. 

De gebeurtenissen, de overlevenden, de slachtoffers, de helden, het monument

Het ongeval te Detmold op woensdag 26 juni 1963 zorgde voor een zwarte dag in de geschiedenis van het 1ste Bataljon Para en het Regiment Para-Commando. 32 Para-Commando's (29 para's van het 1ste Para en 3 despatchers van het Trg.C van Schaffen), 5 bemanningsleden van de C-119 en 1 kandidaat-despatcher van het Congolese leger, kwamen hierbij om het leven.

-

De gebeurtenissen

De 13de Compagnie van het 1ste Para nam deel aan het maneuver "Lance One"  van de dekkingstroepen van het 1 (BE) Corps in de Bondsrepubliek Duitsland. Deze deelname vereiste een sprong op twee DZ ten zuiden van Geseke.

In afwachting van hun vertrek en terwijl de piloten van de vliegtuigen wachtten op nauwkeurige gegevens omtrent de weerstoestand ter plaatse op de DZ, bleven de para's in de loods op Melsbroek in stand-by. Het weer zat echter niet mee omdat er veel wind stond. Uiteindelijk werd toch vertrokken en stegen vier C-119's op vanop Melsbroek richting Duitsland. Toen de formatie in de omgeving van Dortmund was kregen de piloten in de cockpits te horen dat de sprong gecancelled was wegens het overschrijden van de toegelaten windsnelheid. De despatchers die ondertussen in de buiken van de vliegtuigen reeds bezig waren met de voorbereiding voor de sprong werden op hun beurt op de hoogte gebracht dat de dropping niet doorging.

(foto : archieven ANPCV)

Het peleton van Luitenant Goujon wacht op het bevel om in te stappen

-

Luitenant-Kolonel Kreps, de piloot van één van de C-119's vroeg aan de controletoren van Hannover de toestemming om zich naar de Engelse basis te Gütersloh te begeven. Op 20 km van de piste schakelde hij over op de radiofrequentie van de basis en volgde hij de richtlijnen van deze laatste. Omdat het vliegtuig ging landen, werd 1ste Sgt-Maj Fauconnier, despatcher van het TrgC Para, op de hoogte gebracht. Deze gaf het bevel de veiligheidsriemen voor de landing vast te maken. De C-119 daalde van 7000 voet naar een goede 3000 om de landing in te zetten. Het vliegtuig passeerde het schietveld van Sennelager rond de middag. 

(foto : flygplan.info)

Op het schietveld van Sennelager waren Engelse eenheden aan het oefenen met 3"-mortieren. De Britse militairen ontvingen het bevel om alle schietoefeningen met de mortieren te staken om 12.00 u. De bevelen werden uitgevoerd, tot een sectie merkte dat ze nog enkele granaten over hadden en besloten deze dan maar af te vuren. Er werd dus geschoten buiten de toegestane tijd. Indien de Engelse militairen een correcte discipline hadden gehad, was er niets gebeurd. Het was 12.05.

-

De catastrofe

Om 12.05 kwam de C-119 bestuurd door Luitenant-Kolonel Kreps over het terrein gevlogen. Een neervallende mortiergranaat sloeg in op de rechtervleugel, ter hoogte van de brandstoftank. Vrijwel onmiddellijk vloog de kerosine in brand en vatte de rechterzijde van het vliegtuig vuur. Het vuur sloeg binnen langs de raampjes van de C-119 en zetten de parachutes van de para's die aan deze kant zaten in brand. 

1ste Sgt. Maj. Chabot, despatcher van het TrgC Para, bewust van wat er gebeurde reageerde onmiddellijk en trachtte de deur te openen aan de starboard-zijde (rechts) maar dat lukte niet meer. Hij wendde zich naar de andere deur die hij opende en schreeuwde "BUITEN !!". Hij greep de eerste die hij kon vast krijgen, dienstplichtige M.Grosser, en trok hem naar buiten. Naarmate de mannen hun veiligheidsgordels konden losmaken, greep Chabot hen vast en verplichte hen te springen. Negen parachutisten slaagden er uiteindelijk in om op deze manier het vliegtuig te verlaten. 

(Tekening : Het Regiment Para-Comando van 52 tot heden)

Luitenant-Kolonel Kreps deed alles wat hij kon om het brandende vliegtuig zolang mogelijk in een rechte lijn te houden. Tot het vliegtuig wentelde en brandend als een toorts met de neus naar de grond uiteindelijk te pletter stortte te Detmold, ongeveer vier kilometer verwijdert van het schietveld. 

Op datzelfde ogenblik landden de drie andere vliegtuigen veilig en wel op het vliegveld van Gütersloh. 

-

De overlevenden

De negen parachutisten die het vliegtuig konden verlaten waren Adj. kandidaat-reserveofficier G. Doneux, M. Grosser, F. Lacassagne, G. Collard, M. Crabs, V. Denis, J. Jadot, R. Van Tieghem en Adjudant Ch. Cienszkowski (bijgenaamd Tchenko). Nadat ze op de grond waren gekomen begaven ze zich zo snel mogelijk naar de plaats waar de C-119 was neergekomen. Maar het brandende geraamte van het vliegtuig en de kleine ontploffingen van munitie en thunderflashes maakte hen duidelijk dat ze hun kameraden nooit meer zouden terugzien.

Rechts op de foto de overlevenden bij hun aankomst te Melsbroek.(foto : archieven ANPCV)

-

De slachtoffers

Het ongeval kostte aan 38 mensen het leven

De Para-Commando's van het 1ste Bataljon Parachutisten van Diest

Luitenant André Goujon François Lavigne Michel Van Snick
Sergeant Jean Bernet Christian Losson Frans Warnant
Sergeant André Rossius Jacques Masser Fernand Wautier
Sergeant Victor Segana Yvan Massy Jean Wrena
Sergeant Charles Van Ackere Jacques Meskens Michel Wuidart
Michel Bomblet Louis Mousty Michel Wuilpart
Jean-Louis Breban Joseph Peyralbe Hugo Van Dessel
Thierry Calbrecht Jean-Claude Praet Joseph Keuter
Richard Dellis Alphonse Smars Michel Bastin
Armand Bodin Freddy Steurbaut

De despatchers van het Traningscentrum voor Parachutage te Schaffen 

1ste Sgt.-Majoor Edmont Chabot

1ste Sgt.-Majoor Willy Fauconnier

1ste Sgt.-Majoor Jacques Mahieu

-

Van het Congolése Leger

Adjudant Lihau

De bemanning van de C-119 van de Belgische Luchtmacht

Luitenant-Kolonel Herman Kreps Adjudant-Chef Jaques Quets
Adjudant Henri Vermessen 1ste Sgt-Majoor Gilbert Zwaenepoel Adjudant Jozef Vuegen

-

(foto's : Het Regiment Para-Commando van 52 tot op heden. Auteurs De Pierpont G. en Lefevre A.)

De helden

De vijf bemanningsleden en de drie despatchers zijn acht mensen aan wie de overlevenden hun leven hebben te danken. De bemanning heeft er alles aan gedaan om het vliegtuig zo lang mogelijk stabiel te houden om de inzittenden een kans te geven om het vliegtuig te verlaten, voor zover dat kon. De despatchters hebben gedaan wat kon om mensen buiten te krijgen. 

Bij deze mensen van het TrgC Para  is het 1ste Sergeant-Majoor Edmond Chabot die zich als een ware held heeft gedragen. Hij stond bij de deur en kon makkelijk gesprongen hebben. In plaats van zichzelf te redden, hoewel hij zich zeker bewust was van het feit dat het vliegtuig verloren was,  heeft hij alles in het werk gesteld om zoveel mogelijk para-commando's naar buiten te krijgen. Zonder zijn tussenkomst was het dodental zeker hoger geweest.

 

Het monument

Het Regiment laat ter gedachtenis van de gevallen slachtoffers een groot betonnen kruis oprichten aan de rand van de DZ te Schaffen. Aan de voet van het kruis ligt een klein kerkhof waar een gedeelte van de slachtoffers is begraven. 

 

Schaffen, juni 1963

De erewacht bij hun overleden kameraden. 

-

(foto : La Piste Du Risque. Auteur Jean Militis)

 

Andere gedenktekens van Detmold

Op de plaats van de ramp in Duitsland staat een eenvoudig gedenkteken tussen de dennen dat herinnert aan het einde van de reis en het leven van de Belgische bemanning en de parachutisten aan boord van de C-119.

In de woonplaats van 1ste Sergeant-Majoor Edmond Chabot, Fosse-La-Ville, werd een "Monument Chabot" opgericht als herinnering aan zijn leven en als hulde aan zijn heldhaftig optreden. 

En in Ville de Visé werd naar aanleiding van de 40ste verjaardag van de ramp een gedenkplaat onthuld die deze ramp moet herinneren. 

Twee van de omgekomen para-commando's, Frans Warnant en François Lavigne waren afkomstig van deze gemeente. De plaat werd onthuld in aanwezigheid van familieleden, afgevaardigden van de Brigade en leden van de ANPCV.

(foto : archieven ANPCV)

-

Herdenkingsplechtigheden

Elk jaar is er begin November een plechtigheid bij het monument en worden er bloemen neergelegd ter nagedachtenis van de slachtoffers. 

Maar niet alleen zij die daar begraven liggen worden herdacht. Het monument staat symbool voor alle Para-Commando's die hun leven hebben gelaten tijdens de dienst.

 

Para's never die, they only fly away

 

 

Bronnen : Rode mutsen, Groene mutsen...50.000 para-commando's. Auteur E. Genot., La Piste du Risque, Commando, Parachutiste. Auteur Jean Militis., Deel 1 : Het Regiment Para-Commando, van '52 tot op heden. Auteurs De Pierpont G. en Lefevre A., archieven ANPCV

 

Copyright © Para-Cdo.be en 1Para.be. Niets van deze website mag worden overgenomen zonder uitdrukkelijke toestemming van de webmaster.