-

-

-
  1 Para
-
-
  Operaties
-
-
  Para-Commando
-
-
  Gezocht
-
-
  Website
-
 

TrgC Para, het Trainingscentrum voor Parachutisten te Schaffen

Tijdens de oorlog werd de parachutistentraining uitsluitend in Ringway, Engeland gedaan. In mei 1946 kreeg Kapitein van der Heyden de taak een trainingscentrum voor parachutisme op te richten in België. De keuze viel op Schaffen en de toelating werd gevraagd om hier het trainingscentrum op te richten. 

Aanvankelijk was Schaffen een klein militair vliegveld dat in gebruik werd genomen door de Belgische eskaders, later door de Duitsers, zowel tijdens de eerste als tijdens de tweede wereldoorlog. In 1945 werd de Lagere Luchtvaartschool (LLS) ondergebracht in Schaffen. 

In april 1947 wordt de Trainingsschool voor Parachutisten geopend en op 11 september 1947 hebben de eerste vliegtuigsprongen plaats op de DZ van Schaffen. Op 28 november worden de eerste ballonsprongen uitgevoerd. 

In 1949 krijgt het TrgC Para de benaming "Kwartier Onderluitenant Devignez".

0

0

 

De DZ van Schaffen. 

In het midden, bijna onderaan de foto is het monument zichtbaar dat werd opgericht ter nagedachtenis van de slachtoffers van het ongeval in 1963 te  Detmold.

0

 

(foto : archieven ANPCV)

 

Schaffen is net als Marche-Les-Dames één van de opleidingscentra waar elke kandidaat para-commando zal moeten passeren.De basisopleiding werd afhankelijk van de lichtingen en de aan de gang zijnde veranderingen gegeven in de bataljons, in de Schoolcompanie van Wartet, in Leopoldsburg. Maar elke kandidaat zal naar Schaffen komen voor het behalen van het A brevet van militair parachutist.

-

Een paar sfeerbeelden...
-

Als men spreekt over de para-commando's denkt men in de eerste plaats aan het valschermspringen. Ook wordt wel eens gedacht dat para's niet anders doen dan springen, maar eigenlijk kan men stellen dat dit één van de vele manieren is om para-commando's ter plaatse te brengen. Eens op de grond begint de eigenlijke taak. De sprongen spreken het meest tot de verbeelding. Er is niets mooier dan een massadrop van een paar vliegtuigen waarbij de lucht is gevuld met paddestoelen. Maar de para's worden evengoed ter plaatse gebracht door middel van helikopters, stormlandingen met vliegtuigen en/of helikopters, wegtransport, boten...of te voet. Voor de kandidaten betekent Schaffen het laatste deel van hun opleiding en is de sprong een fantastische en sensationele beloning na het behalen van de muts en het Commandobrevet. 

Boven en onder, de "fan", sprongsimulator (foto's : La Piste du Risque. Auteur Jean Militis)

-

Vooraleer de eerste sprong wordt gedaan wordt er ruim tijd besteed aan de grondopleiding. De spronginstructeurs, beter bekend als de despatchers, brengen de kandidaten de nodige kennis bij om met een valscherm om te gaan. De drill voor de sprong, de fitting en wat te doen na de sprong met de parachute. De fitting houdt in hoe het valscherm klaar te maken voor de sprong, aan te doen, de uitrusting die moet worden meegenomen op een correcte manier vast te maken enz. De eerste sprongen zullen misschien "toeristensprongen" zijn, zonder materiaal, maar daarna komt de bepakking en bewapening erbij en eens in de eenheid zijn er de operationele sprongen met alles en iedereen.

Verder worden er noodprocedures en het werken met de hangriemen geoefend in hangende harnassen. De juiste manier om de ballon en het vliegtuig te verlaten worden aangeleerd door middel van nagebouwde maquettes die een vliegtuig moeten voorstellen en waar de drill wordt geoefend die moet worden toegepast om op een ordelijke wijze zo snel mogelijk het vliegtuig te verlaten. Veel tijd wordt ook besteed aan de juiste houding, de "parahouding", tijdens de daling en het juist inschatten van de afdrijving en hoe af te remmen voor de landing op het juiste moment. Natuurlijk is er ook de nodige tijd voorzien om te landen. Hoe het lichaam zo te gebruiken door een perfecte rolling aan te leren om zo het contact met moeder aarde zo zacht mogelijk te maken. Het hergroeperen na de sprong wordt besproken, ook een belangrijk onderdeel voor later het "echte" werk. De uitgang en landing worden geoefend door middel van de "fan", de sprongsimulator. Een installatie met een schroef die de valsnelheid van de kandidaat afremt. 

-

De grondtraining is wel het belangrijkste onderdeel voor het behalen van het brevet. Boven uit een ballon of vliegtuig stappen is één ding. De zwaartekracht en het materiaal neemt alles over. Na de opening is het aan de parachutist om het valscherm te controleren, eventueel uit te wijken om botsingen te vermijden en zijn landing goed in te schatten. Hier komt de techniek aan te pas die is aangeleerd tijdens de grondtraining. Na de landing begint het eigenlijke werk en het is dus belangrijk dat deze gebeurt zonder kwetsuren. De daalsnelheid met een bolvormig valscherm hangt af van het gewicht dat er aan hangt. Alle valschermen zijn even groot, dus de zwaarste militair zal het snelste beneden zijn. Bij een gewicht van ongeveer 80 kg zal de daalsnelheid ongeveer 5 tot 6 meter per seconde bedragen. Natuurlijk rekeninghoudend met alle uitrusting, rugzak, bewapening enz...kan het gewicht al wel eens oplopen.

Alleen het Thaïse en het Belgische leger gebruiken de ballon als middel voor oefendroppingen en onderhoudssprongen. Het heeft het voordeel dat de kostprijs per sprong lager is in vergelijking met een vliegtuig en, zeker bij de eerste sprongen, kunnen de kandidaten beter individueel gevolgd en eventueel begeleid worden vanop de grond door de despatchers die instructies kunnen geven door middel van een speaker.

-

De eerste kennismaking met het militaire valschermspringen zal gebeuren vanuit de ballon. Het Schaffense "varken" is gevuld met helium en brengt de parachutisten tot op de juiste hoogte. De hoogte wordt bepaald door de "winch", een vrachtwagen die de ballon door middel van een lier oplaat.

-

Eens de drophoogte bereikt wordt de despatcher van op de grond via de radio verwittigd en kan het springen beginnen. Ieder om beurt naar de deur, een schouderklopje en "Go !". En hoewel de vliegtuigsprongen spectaculairder zijn, maken de ballonsprongen bij de meeste kandidaten toch meer indruk om de één of andere reden.

Na het instappen wordt de ballon opgelaten. Tijdens het stijgen zitten de volgende sticks reeds te wachten. Het geronk van de motor van de lier maakt vanaf een bepaalde hoogte plaats voor algemene stilte. Enkel het ruisen van de wind is dan hoorbaar, en af en toe het kraken van de kabels van de ballon als deze zich draait naar de windrichting. 

-

Het instijgen in de C-130's te Melsbroek

Tijdens de vlucht is het een lawaai in het vliegtuig van de draaiende motoren en hangt er de geur van de kerosine. Maar dit alles maakt plaats voor een vredige stilte eens men "buiten" gaat. 

Go !! Ter hoogte van het midden van de rechterdeurstijl is op de grond het monument van Detmold aan de rand van de DZ te zien. 

Voor het behalen van het A-brevet dienen er 8 sprongen te worden gedaan. Zowel ballon- als vliegtuigsprongen, met en zonder materiaal, bij dag en bij nacht. Het springen vanuit de vliegtuigen gebeurt in samenwerking met de 15de Wing te Melsbroek. Het werkpaard van dienst is de Lockheed C-130 Hercules. 

En eens boven de dropzone, en na de nodige drill in de buik van de C-130 is het Green On ! en Go !

(foto : internet, drop C-130)

Na het succesvol doorlopen van de opleiding en het doen van de nodige sprongen ontvangt de kandidaat zijn A-brevet van militair parachutist en is hij een volledig gebrevetteerd Para-Commando. 

De opleiding is gedaan ... Het echte werk gaat nu pas beginnen. Toeristensprongen zijn verleden tijd. De meeste onderhoudssprongen van de ballon zullen steeds worden gedaan met materiaal. De vliegtuigsprongen zullen steeds een operationeel karakter hebben. Het zijn dan meer luchtlandingsoperaties met hergroeperen en daaropvolgende maneuvers. 

-

-

Tekst en foto's : Wellens W., tenzij andere bronvermelding.

In de buik van de C-130 op weg naar de DZ (foto Yves De Clerck)

-00-

 

Copyright © Para-Cdo.be en 1Para.be. Niets van deze website mag worden overgenomen zonder uitdrukkelijke toestemming van de webmaster.