Oscar Blondeel en Marguerite De Roo, beiden in Brugge (die scone volgens de oude cronycke van Vlaenderen) geboren, verbonden door het huwelijk nemen hun intrek te Gent waar Oscar het ambt van tandheelkundige uitoefent.  Het gezin nam uitbreiding met 3 jongens.

Edouard geboren op 25-01-1906 was de oudste van de kleine Blondeeltjes.  We gaan hem trachten een weinig te volgen, gedurende een deel van zijn nogal avontuurlijk leven.

Zoals elk kind van die tijd, ontvangt hij een basisscholing.  Eerst in "De Deutsche Schule" daarna in "De Oefenschool" verbonden aan de Stedelijke Normaalschool.  Vervolgens doorliep hij de Grieks-Latijnse afdeling van het atheneum en na enkele jaren universiteit, stapt hij naar buiten met een diploma van burgerlijk ingenieur op zak.

Ondertussen, natuurvriend en liefhebber van het openluchtleven, wordt hij lid van een scoutbeweging met Lord Baden Powel als groot voorbeeld. En waarschijnlijk heeft zijn scoutondervinding er deels mee te maken dat hij later een groot militair leider wordt Zijn opgedane kennis tijdens deze "Woodcraft" periode hielp hem toen hij zijn S.A.S.-mannen opleidde om te overleven in bezet gebied. Hij was "scout" en daarna "master-scout" in de vierentwintigste B.S.B. eenheid.

Militaire dienst.

In 1929 vervoegt Hij “het 1^ste Artillerie te paard” en dient als “Aspirant-Officier”.  Hij vertelde dat, op de munitiecaissons (munitiewagen) zitten, door paarden over de hobbelige wegen getrokken, geen kinderspel was.  Die tijd waren de wegen geplaveid met een soort granieten, kinderkoppen uit de groeven, van Lessines.  Het voetvolk kreeg blaren op de voeten, de kanonniers kregen ze op hun  billen.  Maar de grootste bekommernis van de konvooioverste was dat door het geschommel tijdens het rijden, de mannen soms in slaap vielen en zo het gevaar liepen om van de caisson te vallen.

In 1930 zwaait hij af als “Wachtmeester”(maréchal des logis).

Na een eerste oproep in 1932 wordt hij "Adjudant-Aspirant-Officier" en na een tweede legerverblijf in 1934 wordt hij benoemd tot reserve-Onder-Luitenant.

Intussen treedt hij in het huwelijksbootje met Mejuffer Lisa Van Gorp, meisje uit goede familie en wordt vader van twee dochters.

In 1939, voor beroepsredenen en ook om zijn kennis te verrijken, vertrekt Edouard Blondeel naar de U.S.A. waar hij een cursus tandheelkunde volgt aan de "North Western University" te Chicago.  Hij bekomt er een doctoraat in tandheelkunde.

1940 De Duitsers vallen België binnen.

Het Belgisch leger capituleert het land is bezet.  Enkele ministers, sommigen omdat ze het wilden, anderen door louter toeval, vinden elkaar terug in Engeland.  Ze vormen een regering in ballingschap.  De heer H. Rolin, aangewezen staatssecretaris voor defensie doet een oproep tot de dienstplichtige Belgen om de in G.B. in wording zijnde legereenheid, te vervoegen.

Een aantal landgenoten in het buitenland, gezien dat België capituleerde vinden het onnodig aan deze oproep gevolg te geven.

Anderen, zoals Luitenant Blondeel, hopend op een uiteindelijke zege, dagen op uit alle hoeken van het Amerikaanse continent en vervoegen Canada waar een Belgisch opleidingscentrum opgericht is. Deze mensen wilden niet dat hun vaderland, alleen door buitenlandse troepen, zonder Belgen erbij, zou bevrijd worden.

Blondeel vindt er vrienden uit zijn scouts periode terug zoals Freddy Limbosch een Landbouwingenieur die een onderneming uitbaat in Canada.  Luitenant Blondeel zal spijtig genoeg het verlies van Freddy moeten betreuren enkele jaren later, neergeschoten tijdens een operatie in Belgisch Limburg.

Na een zeereis over de Noord-Atlantische Oceaan, komt het stel vrijwilligers aan in Schotland en worden ingelijfd bij de Belgische strijdmachten om het “2^de  Fuseliers Bataljon” te vormen.

1942 Engeland.

De “Koninklijke Legers” van “Georges VI” bieden mogelijkheid om valschermspringers te vormen.  Onder invloed van Freddy Limbosch, daarbij geholpen door enkele vaardige mannen waaronder, Edouard Blondeel, meldt de “A Company” van het 2^de  bataljon zich aan bij dit nieuw soort soldaten. Enkelen krijgen hun "R.T.U,"(Return to Unit), maar het merendeel, waaronder Blondeel, verwerven het “Airborne” brevet,

Op 08/05/42 onder bevel van Commandant Thise, oud-strijder van 14-18 en van de Achttiendaagse veldtocht in 1940, wordt de “Onafhankelijke Belgische Parachutisten Compagnie” geschapen met als Adjunkt-Bevelhebber: luitenant Blondeel.  De eenheid omvat: de 11^de  compagnie van het 20^ste  bataljon, een peloton van het lste  bataljon en manschappen uit verschillende andere eenheden. Commandant Thise breekt zijn ruggengraat bij een oefensprong en wordt onbevoegd verklaard voor verder parachutisme.  Kapitein Blondeel, als “Interim-Commander” neemt het bevel over en door zijn actie ontwikkelt de nieuwe eenheid zich tot een doeltreffend geheel.

Het komt er op aan een “job” te vinden voor die 1^ste Compagnie. Na 20 maanden intensieve training en gezien de Belgen, in principe Frans,  Nederlands en ...Engels spreken, vervoegen ze met de Fransen van Kolonel Bourgoin, de “S.A.S. Brigade”, specialisten in loense opdrachten en inlichtingen.  Ze zullen ingezet worden op het vasteland, in Frankrijk, België en Nederland.

Commandant Thise, benoemd tot Majoor draagt het bevel over aan Kapitein Blondeel.

Van 1942 tot 1944 worden de mannen getraind om een moeilijke oorlog, zo heelhuids mogelijk door te maken.  Verschillende manoeuvres volgen elkaar op.  De mannen zweten water en bloed maar worden en blijven operationeel.

Nieuwe vrijwilligers melden zich.  Mensen uit het Vreemdelingen Legioen, dappere ontvluchte Belgen, kolonialen en Belgische migranten uit alle werelddelen.  Allen, onder leiding van Blondeel en zijn kaderpersoneel integreren buitengewoon goed in de eenheid.  Voor Kapitein Blondeel zit in ieder mens een gehalte "goed" en dit gehalte dient ontwikkeld te worden door de leider.  Iedereen heeft recht op waardering. Hij wil dat ieder lid van de compagnie een volwaardig en verantwoordelijk iemand wordt.

6 Juni 1944.

De geallieerde ontscheping in Normandië maakt de Belgen zenuwachtig.  Heeft men hen dan vergeten?

Maar vanaf Juli volgen de operatiebevelen elkaar op. (Shakespeare, Bunian, Benson, Trueform, Fabian, Gobo, Frise, Noah) . Om zich volledig in te lichten over de operaties die uitgevoerd werden door de "Blondeel-Horde" kan men volgende boeken raadplegen: “Zes vrienden komen heden avond van G.S.Kirchen.”, “Les Para’s Belges dans l'action” van J.Temmerinan,  “L'histoire des S.A.S.belges” van de Pierpont en Lefevre. enz...

Onthouden we in elk geval dat Kapitein Blondeel en een deel van zijn mannen, gewapend en in Brits uniform, in onze Ardennen gedropt werden, 14 dagen voor de geallieerden het Belgisch grondgebied betraden. Geholpen door weerstanders, deelden ze harde klappen uit in de vijandelijke rangen.  De Duitsers verloren  heel wat materieel en manschappen.

1944-1945.

Nieuwe vrijwilligers lijven in en Kapitein Blondeel ziet zich aan het hoofd van een te voltallig geheel om nog langer als S.A.S.eenheid alleen te werken.  Zijn ontwikkeld brein, zijn organisatiezin en zijn mensenkennis laten hem toe, snel de eenheid om te bouwen in een verkenningseenheid op gepantserde jeeps.  Zo kan het geheel ingezet worden voor belangrijke missies tijdens het “Von Rundstedt” offensief en tijdens het oprukken door Nederland en Duitsland.  De resultaten worden fel op prijs gesteld bij het geallieerd H.Q.

Hij had nogmaals  “The right man on the right place”  weten te plaatsen.

Edouard Blondeel wordt Majoor benoemd en er wordt hem de opdracht gegeven om zijn verkenningsgroep verrijkt met nieuwe manschappen, als regiment te organiseren en zo wordt het “1^ste Regiment SAS Parachutisten geboren.

1945-1946.

De oorlog loopt ten einde.  Het regiment werft vrijwillige miliciens aan.  Majoor Blondeel wordt Luitenant-kolonel en kijk nu... , "Defensie" wil de para's uit het Belgisch leger schrappen. Blondeel neemt niet aan dat de vrucht van zijn arbeid zo maar ontmanteld wordt. Hij trekt opnieuw te velde, maar deze maal op diplomatiek terrein. Hij vindt de nodige argumenten, het regiment blijft en zal zelfs uitbreiden.  Het Parabrevet in Engeland verworven kost te duur aan de Staat.  Blondeel past er een broekje aan. Hij belast zijn sinds 1942 trouwe medewerker, Kapitein Van Der Heyden, een parachutageschool op te richten.  De C.E. Para te Schaffen opent zijn deuren in 1947.  Defensie, Generaal Piron op kop, vindt dat kleine elite-eenheden, zoals para’s en commando's geen zin hebben in het Belgisch leger. Blondeel vindt het tegenargument.  “Voeg de twee eenheden samen, zo bekomt ge een grote vuurkracht welke snel kan ingrijpen op eender welk operatieterrein”.  Het voorstel overtuigt Generaal Piron en wordt aangenomen, Na een mislukte proef in 1949, wordt dan toch eindelijk het Paracommando Regiment geboren welk op zijn beurt ontwikkelt tot de huidige Paracommando Brigade, bekend buiten onze grenzen voor de reddingsoperaties in Afrika en elders.

Op 26 oktober draagt Luitenant Kolonel Blondeel het gezag over aan Majoor Deleliènne en komt ter beschikking van Defensie.  Alle regimentsleden schieten in hun zak, van soldaat tot officier en schenken hun Kolonel, als afscheidsgeschenk, een jeep, een door hem goed gekend voertuig.  Na enige jaren gebruik, schenkt hij het op zijn beurt aan de vereniging der Belgische Scouts ( B.S.B.)

In januari van volgend jaar, zich ontlastend van een geboeid militair administratief bestaan, biedt de Kolonel zijn ontslag aan en deze "Grote Reserve-Officier" wordt opnieuw Mijnheer Edouard Blondeel, steeds beschikbaar, geraadpleegd en gewaardeerd door hen die na hem de toekomst der paracommando’s in handen hebben.

Edouard BLONDEEL, Kolonel Parachutist

De aangestelde Reserve Majoor BLONDEEL, Eduard, bevelhebber der Parachutisteneenheid is benoemd tot Ridder in de Leopoldsorde met den palm en toekenning van het Oorlogskruis 1940 met den palm om : « Dank zij zijn persoonlijken ondernemingsgeest en zijn wilskracht, heeft hij van zijn eenheid een keurtroep gemaakt, welke de bewondering wekt van de Britse chefs onder wier bevelen zij optreedt. » « Op 28 Augustus 1944, wordt hij op zijn verzoek neergelaten in het woud der Ardennen bij Gedinne, waar hij zich aansluit bij vooruitgeschoven elementen, die er enkele dagen vroeger waren neergelaten en zich ten midden van talrijke vijanden bevonden. Zijn hoedanigheden als aanvoerder, zijn durf en zijn moed gaven nieuw leven aan zijn manschappen en aan die van het Maquis. Door allerhande hinderlagen heeft hij den aftrekkenden vijand geweldig verontrust. » « Van 20 tot 23 December 1944 en van 28 December 1944 tot 14 Januari 1945, tijdens den Slag in de Ardennen voerde hij aan het hoofd van een detachement gepantserde jeeps, met groot succes verkenningsopdrachten uit, waarbij hij, inzonderheid in de streek van Marche, met den vijand in voeling was. De snelle aanpassing zijner eenheid aan dit nieuwe soort van opdracht is het werk van deze geestdriftigen en onvermoeibaren officier. »   Wordt benoemd tot Commandeur in de Orde van Leopold II, met den palm : Reserve Luitenant-Kolonel BLONDEEL Edouard, Nr 32547, Bevelhebber van het Belgisch Parachutistenregiment om : « Vurig en krachtdadig chef, bevelhebber van de Belgische parachutisten, heeft zijn eenheid aangevoerd op verschillende krijgstonelen, waar zij zich onderscheidde door haar strijdlust, haar dapperheid en haar taaie volharding, waardoor zij de bewondering van de geallieerde legers afdwong. » Op haar standaard prijken de namen : « Normandië », « België », « Ardennen », « Emden » en « Oldenburg » welke aan deze krijgsdaden herinneren.