|
Oprichting van de v.z.w “The Belgian Para-Commando Regiment
Association".
De Kring Officieren en
Kader Para-Cdo, feitelijke vereniging, met zetel in de
Kasteleinstraat 46 in 1050 Brussel, heeft opgehouden te bestaan en
zal, na het publiceren van de statuten van de nieuwe VZW in het
Staatsblad, vervangen worden door de BPCRA.
We publiceren hieronder
twee artikelen die ons er ons toe brachten van deze operatie door te
voeren. Onze motivatie is de bescherming van het Para-Cdo
patrimonium en contacten te leggen met alle paras en commando’s,
oudgedienden en nog in actieve dienst, die ons hierin willen
steunen. Deze artikelen zijn uittreksels uit het tijdschrift
“Spirit” dat eind juli 2011 verschijnt.
We hebben nog geen website maar we hopen dat die er binnen
afzienbare tijd gaat komen.
De statuten zullen later
worden gepubliceerd, alsook het formulier om lid te worden van onze
Vereniging.
Kol Mertens Walter
Col Jean Jeunehomme
DE BEPROEVINGEN VAN
EEN PRESIDENTENKOPPEL
ZEVEN MAANDEN BEDENKTIJD
EEN OPLOSSING VOOR DE TOEKOMST VAN ONS VERLEDEN
DE MUTATIES
Iedereen is getuige van
de indrukwekkende veranderingen die het Regiment para-commando
onderging gedurende de jongste dertig jaar. Een feit is sterker dan
een lord major en het is uiteraard niet relevant van in detail het
hele scenario van gebeurtenissen, spanningen, manoeuvers, pogingen
tot weerstand en het verdriet op te sommen die ons geleid hebben tot
de resultaten die we vandaag kennen.
Waar het vooral op aan komt is te weten welke de gevolgen zijn van
deze evolutie voor de postprofessionele verenigingen. In het
verleden konden deze rekenen op de steun van de eenheden waaruit ze
ontstaan waren, om het patrimonium te valoriseren waarvan ze de
erfgenaam zijn (samengevat: de “spirit”, het koesteren van de
herinnering, de souvenirs, de dankbaarheid, de fierheid van er bij
te horen, de musea, de monumenten, de verzamelingen en documenten)
Tot in de jaren 80 zorgde de militaire dienst voor een constante
toevoer van kandidaten para-commando van alle graden naar het
Regiment. Deze voorraad van “toekomstige anciens” is volledig
verdwenen en hun verenigingen smelten als de sneeuw voor de zon.
Nu de eenheden verdwenen zijn, zullen hun materiële en spirituele
erfenissen in verval geraken indien we niet tijdig reageren
Door het Regiment para-commando te reorganiseren in “Lichte brigade”
(Lt Bde), is het hoofdkwartier van het Regiment (HK Regt), de
traditionele en natuurlijke gesprekspartner van de nationale
verenigingen verdwenen en krijgen we nu een hoofdkwartier waarvan de
bezorgdheden volledig anders zijn dan deze van zijn voorganger. Het
is duidelijk, we leven in een totaal andere eeuw.
Het staat vast dat deze evolutie niet gaat stoppen. Het vrijwaren
van de erfenis, gedurende 70 jaar bijeengebracht door de para,
commando en para-commando eenheden, zal steeds moeilijker worden.
Naarmate dat het specifieke aspect van de paracommandofunctie zal
teloor gaan (het kan niemand ontgaan zijn dat er geen enkele eenheid
nog als “para-commando” wordt bestempeld), zal het op te lossen
probleem steeds moeilijker worden. We moeten ons organiseren in een
structuur die in zijn schoot alle verenigingen en alle privé
personen samen brengt, die zich hebben ingespannen of dat nog willen
doen om het geheugen levendig te houden.
DE STRUCTUUR
“Om doeltreffend te zijn
moeten we via een netwerk handelen”. Deze kleine zin komt uit een
pamflet van een dertigtal bladzijden en gepubliceerd onder de titel
“Indignez-vous”
(Neem het niet), van de hand van een fransman van 93 jaar. Stephane
Hessel is er in zijn leven nooit mee gestopt, te beginnen met de
Weerstand tijdens de tweede wereldoorlog, van zich te
verontwaardigen over onaanvaardbare toestanden en ze trachten op te
lossen door beroep te doen op een netwerk. Zijn les is
overduidelijk. Indien er zich een onaanvaardbare toestand voordoet
waaraan schijnbaar niet kan verholpen worden, zijn er geen duizend
oplossingen: we moeten ons samen over deze toestand verontwaardigen
en samen naar een oplossing zoeken.
En we hebben veel redenen om verontwaardigd te zijn. Iedereen kent
ze en het is dus overbodig van ze op te sommen, er een lijst van op
te stellen en nog minder van de verantwoordelijken aan te duiden. We
willen toch twee voorbeelden geven, al was het maar om de noodzaak
en het nut van het handelen “in netwerk” aan te tonen.
Het 1 Bn Para, een van de twee originele componenten van het
Regiment, wordt afgeschaft en zijn museum is in gevaar. Wie zou zich
hierover niet verontwaardigen? Maar het echte probleem dat zich nu
stelt is wel het redden van alles wat aan het 1 Bn Para herinnert.
De Lichte Brigade noemt zich de opvolger van het Regiment, maar kan
blijkbaar slechts een gereserveerde belangstelling opbrengen voor de
toekomst van de postprofessionele verenigingen die uit de
parachutisten, commando en para-commando eenheden zijn ontstaan. Wie
zou daar niet verontwaardigd over doen? (Enige nuance: de
belangstelling van de Lt Bde en de steun die ze geeft aan de
activiteiten van het ANPCV, een vereniging die wegens haar
territoriale spreiding, een serie verdienstelijke evenementen
organiseert met grote media aandacht).
Ook hier stelt zich dus het probleem van het herstellen van de
relaties met het HK van de Lt Bde zoals die eertijds bestonden
tussen de postprofessionele verenigingen en het HK van het Regiment.
Bij de overname van het presidentschap van de Kring Officieren en
Kader para-commando zijn we op onze beurt aan een analyse begonnen
(hoeveel deden dit al niet voordien?) van de respectieve toestand
van de verenigingen, om te trachten een rationele voorspelling te
schetsen van hun meest mogelijke evolutie. De besluiten zijn een
publiek geheim. Nochtans varieert het resultaat van de huidige
situatie nogal sterk ten opzichte van deze van 10, 20 of 30 jaar
geleden. Laten we er dus ook verder geen geheim van maken hoe we uit
deze situatie moeten geraken.
Het leek ons noodzakelijk om, samen met een maximum van verenigingen
die de “bescherming van het Erfgoed” tot gemeenschappelijk doel
hebben, rond dezelfde tafel te gaan zitten. Het is slechts op die
manier dat we het “netwerk van Stephane Hessel” zullen kunnen
realiseren. We zien het als de enige haalbare manier om te slagen
indien we, in een sfeer van samenhorigheid en gericht op creatieve
ontmoetingen, de verenigingen bijeenbrengen die zouden willen
meewerken, zonder bijbedoelingen maar met een open geest, om het
gemeenschappelijk doel te realiseren.. Elk van deze verenigingen
apart is te specifiek en te zwak om het doel alleen te bereiken.
Geen enkel is bestand tegen de tand des tijds, elk van hen heeft een
bijzondere geaardheid die haar doeltreffend maakt in een bepaalde
sector maar geen enkel heeft het gewicht noch de middelen om zonder
de anderen te overleven. Iedereen weet dat al lang. Maar hoe komt
het dan dat men er nooit in slaagde van samen aan de “Ronde tafel”
te gaan zitten?
Het is een lang verhaal en nog langer om te verklaren. Samengevat:
de verenigingen en de mensen die besturen hebben hun ego en hun
dominerend karakter. En ze hebben ook hun eigen visie of hun
relatief gebrek aan visie in verband met de te voorziene situaties
en hun aanpak. Belangstellenden kunnen, indien ze dat willen, hun
lange winteravonden vullen door te rade te gaan bij hen die de “saga
Châtelain” beter kennen dan wij.
Maar laat ons bij een kort overzicht blijven van de situatie van de
nationale verenigingen, in het bijzonder deze die zich het meest
geroepen zouden moeten voelen om aan te sluiten bij het “netwerk”.
De Fraternelle des agents parachutistes, in feite niet gesproten uit
het Regiment para-commando, werd ooit gedwongen samen in dezelfde
boot plaats te nemen gedurende een delicate periode van gezamenlijk
beheer van de Home. Het gaat hen tijdelijk beter nu ze het beheer
van het gebouw hebben kunnen hervatten. Hun overleving hangt wel af
van de steun van het cliënteel, anciens van het Regiment
para-commando.
Het sociaal Fonds para-commando gaat onverminderd voort met zijn
streng humanitair beleid. De Vereniging para-commando vzw is
klinisch dood. We wachten nog enkel op de begrafenisondernemer. Wat
geduld, we hebben er een gevonden.
De ANPCV is een asbl die met wisselend succes de over het land
verspreide “regionale verenigingen” bijeen houdt en met welslagen
hun activiteiten coördineert. Door de herdenkingen en de lokale
bijeenkomsten dragen ze bij tot het behoud van de souvenirs en de
solidariteit tussen de oud compagnons van eenzelfde streek. De
statutaire nationale activiteiten en de sponsoring van herdenkingen
zijn een gewaardeerde ondersteuning van de Regionalen met hun wens,
te tonen tot welke eenheid van het Regiment ze ooit behoorden.
De Kring Officieren en Kader para-commando: zie hierna.
Bij nader inzien bestaan er twee gemeenschappelijke kenmerken van al
deze verenigingen. Eerst en vooral is er de onvermijdelijke
veroudering van hun leden die, indien er niet wordt ingegrepen, op
korte of middellange termijn (we denken op korte) tot het
onherroepelijk verdwijnen van deze verenigingen gaat leiden. En dan
is er de weigering (al dan niet bewust) om de enige aannemelijke
oplossing te aanvaarden, namelijk een gemeenschappelijk doel na te
streven, door eerder standvastig zijn eigen koers blijven varen.
Sinds de enthousiaste en plechtige verbintenis van november
laatstleden met het oog op een constructieve verstandhouding werd
nog niets verwezenlijkt. Er waren wel enkele kleine vergaderingen
maar met te weinig aanwezigen, waar bovendien enthousiasme en
engagement ontbraken, met daarenboven een aangeboren neiging tot
wantrouwen voor al wat nieuw is.
Bepaalde verenigingen hebben waarschijnlijk de indruk dat het deel
uitmaken van een netwerk (nochtans nodig voor hun eigen overleving)
het einde van hun autonomie zou betekenen. Maar de intellectuele
passiviteit en de angst voor het onbekende heeft zeker ook
bijgedragen tot deze inertie. En dan zijn er de twee grootste
handicaps: aan de ene kant is de Lichte Brigade het Regiment
para-commando niet meer en anderzijds hebben de verenigingen al een
heel lange tijd geen relaties meer onderhouden met de Staf van het
Regiment, laat staan met het HK van de Lt Bde. Dit is een
vaststelling en geen kritiek. Zoals we vaststellen dat het HK van de
Lt Bde zich helemaal geen zorgen maakt over het voortbestaan van de
souvenirs, het beschermen van het patrimonium, steun aan de
verenigingen van oudgedienden, het aanmoedigen van hun structurering
enz.
We gaan het niet daarbij laten. We zullen opnieuw contacten nemen.
We blijven overtuigd dat het idee van de Ronde Tafel ooit zal ingang
vinden bij hen, die het verdwijnen van de Erfenis even hard zullen
betreuren als het verdwijnen van het Regiment
DE KRING OFFICIEREN EN KADER PARA-COMMANDO
Er is een andere taak
aan te vatten die, zo niet even dan misschien zelfs belangrijker is
dan deze die werden vernoemd: de Kring verdient een tweede jeugd en
moet zich aanpassen aan de nieuwe toestand. Men kan moeilijk
aanvaarden dat enkele honderden leden, waarvan de meesten vele jaren
in het Regiment para-commando hebben gediend, gewoon in de boot
blijven zitten met gekruiste armen, wachtend dat de stuurman, die
verondersteld wordt de wijsheid in pacht te hebben, de boot veilig
naar de haven gaat loodsen zonder dat ze een hand moeten toesteken.
Zij die zich van deze toestand bewust zijn (er moeten er toch nog
enkele zijn) moeten de mouwen opstropen en meehelpen. Het
tijdschrift Spirit biedt iedereen de kans om te reageren. Maar
indien we geen kopijen krijgen om te laten verschijnen, zal niet
enkel het tijdschrift, maar tegelijk ook de mogelijkheid tot
uitwisselen van ideeën verdwijnen.
De Kring werd opgericht in de periode van de militaire dienst: er
bestond dus een overvloed aan reservekader. Dit kader is ondertussen
teninste twintig jaar ouder. De Kring overleeft met de leden uit die
tijd zonder dat een mogelijkheid werd geschapen tot verjonging. De
bezorgdheden van de eenheden en het uitblijven van informatie in hun
richting heeft gemaakt dat niemand de Kring kent, zelfs de
korpscommandanten niet!
Hoe kan de Kring hopen leden te werven in een wereld waar men van
zijn bestaan niets af weet? Een tweede vraag die hieruit volgt: hoe
kan men hopen dat de Kring ooit bekend geraakt indien men geen
moeite doet en de nodige middelen aanwent om hem te doen kennen? Er
moeten dus opnieuw banden worden gesmeed tussen de huidige
generaties en wij,
DE OBJECTIEVEN
Het redden, het behouden
en het benadrukken van de waarde van het stoffelijk en onstoffelijk
erfgoed van de parachutisten, commando, en para-commando eenheden.
Het herstellen van de band met de parachutisten en commando
eenheden.
DE METHODES
We willen doeltreffend
te werk gaan en daarvoor efficiënte middelen aanwenden.
De verenigingen blijven ten volle verantwoordelijk voor hun
specifieke acties en middelen..
We willen met de verenigingen een structuur ter coördinatie van
interne en externe communicatie opbouwen, de doelstellingen en
actiesferen vastleggen, samen met de methodes voor het opstellen van
efficiënte en nuttige programma’s.
We willen het project “Ronde tafel” zo spoedig mogelijk activeren
We willen de Kring veranderen in een vereniging zonder winstoogmerk
met het doel, in samenwerking met de verenigingen die lid willen
worden van de Ronde tafel en met de Lt Bde, elke operatie te starten
om ons statutair doel te bereiken, namelijk het redden, het behouden
en het benadrukken van de waarde van het stoffelijk en onstoffelijk
erfgoed van het Regiment para-commando.
Walter Mertens
Jean Jeunehomme
OP DE VIERSPRONG
EEN GEINTEGREERD GEVECHT TEGEN DE VERDWIJNING VAN HET ERFGOED
We hebben de zoveelste
diagnose gesteld en er besluiten uit getrokken. We zijn niet van
plan en voelen ons nog minder geroepen om de treinen zien voorbij te
rijden, terwijl de erfenissen van para’s en commando’s verdwijnen
naar de voddenmarkten en wanneer alle souvenirs, samen met onze
gevoelens van fierheid, droefheid of intense voldoening die door het
Regiment en de eenheden werden bijeengebracht sinds de tweede
wereldoorlog, langzaam maar zeker aan het verdampen zijn.
Na enkele maanden bedenktijd is voor ons het uur van actie en het
moment aangebroken om beslissingen te treffen. We stellen ze aan u
voor. Iedereen is uiteraard vrij om voor zichzelf te beslissen of
hij ons volgt of ons verlaat. We zijn overtuigd dat we niet
onmisbaar zijn maar we weten wel dat we ons 100% willen inzetten om
het in onze ogen enige waardevolle project te verdedigen.
LEMMA onbewijsbare hulpstelling, waar men wat dan ook mee kan
bewijzen…)
Om de Erfenis, in al haar aspecten en verscheidenheid, ten behoeve
van alle anciens en van de huidige generatie veilig te stellen, moet
men eerst zorgen dat de verenigingen, die zich om die Erfenis
bekommeren, blijven bestaan en ze daarbij onderling communiceren en
coördineren.
Maar men moet eveneens de communicatie stimuleren tussen de
verenigingen en de nog overlevende eenheden (HK Lt Bde, 2 Cdo, 3
Para, CE Cdo en CE Para). Ten slotte moet men er voor zorgen dat het
beheer van het erfgoed van een verdwijnende eenheid of van een
gebrekkige vereniging kan worden overgenomen door een der andere
bestaande verenigingen.
DE KRING
De Kring van Officieren
en Kader para-commando, vitaal element in de sfeer van de
postprofessionele verenigingen, moet over dezelfde middelen
beschikken en dezelfde wettelijke geldigheid hebben als de andere
verenigingen. Het komt er dus op aan van over een goed
georganiseerde vereniging te beschikken die in staat is haar deel
van het contract te vervullen.
Dit wil niet zeggen dat we, moet het nog herhaald worden, ons gaan
mengen met de trouwens goed georganiseerde activiteiten van de
andere verenigingen (ANPCV, Fraternelle, Sociaal Fonds, musea enz….)
Maar wat we wel voor ogen hebben zijn drie andere doelstellingen
- ons bekommeren over de vergeten domeinen van de Erfenis
- de andere verenigingen steunen om hun taak te vervullen
- de werking van het secretariaat van een Ronde tafel voorbereiden.
Ronde tafel die, zoals we steeds hebben bevestigd, zal bestaan uit
de verenigingen die er willen aan deelnemen.
HET PLAN
Heel eenvoudig !
• een VZW oprichten.
• een oproep richten aan al de huidige leden die zich aangetrokken
voelen door de waarde van het project en de onderneming willen
steunen.
• communicatiekanalen herstellen tussen de nog bestaande eenheden en
verenigingen.
• inleidende voorbereidsels treffen voor de vergadering van een
Ronde tafel
Walter Mertens
Jean Jeunehomme
 |
